Մաթեմատիկա

1Կատարի՛ր գործողությունը։

7հ + 2տ + 8մ= 728                                600 + 50 + 8=658
8հ + 4մ=804                                          30 + 3=33
4տ + 6մ=  46                                            400 + 7=407
4հ + 3տ =  403                                           700 + 80=780

2.Ներկայացրո՛ւ թվի տեսքով։

5հ + 7տ + 8մ=578                               5հ=500
6հ + 9տ=609                                       6տ=60
5հ + 8մ=508                                            5մ=5
7տ + 8մ=78                                         4հ=400

3.Թիվը ներկայացրո՛ւ կարգային գումարելիների գումարի տեսքով։

22 = 20+2                                            42 =40+2
106 =100+6                                           660 =600+60
345 = 300+40+5                                          703 =700+3
280 =200+80                                           128 =100+20+8

4Համեմատի՛ր<,>,=

29    <     39                                 20    <   32
24   <     44                                 45  >     35

5Գտի՛ր արտահայտության արժեքը։

4 ․(27  – 22) =20                    7 . (67 – 58) =63
1)   27-22=5                                              1)67-58=9
2)   4×5=20                                              2)9×7=63
5 . 5 + 24 : 6 =29                    4 . 5 + 27 – 18 =29
1)  5×5=25                                               1)4×5=20
2)  24:6=4                                           2)20+27-18=29
3)   25+4=29                                             
3 . 8 – 23 + 62 =  63                4 : 2 + 29 + 52 =83
1)  3×8=24                                               1)4:2=2
2) 24-23+62=63                                        2)2+29+52=81
                                               

Կոմիտաս

Մաս 1

Փոքր Սողոմոնը մանկուց էլ բնավորությամբ առույգ էր, բարի, մտքերը` երգերի մեջ: Թափառում էր ու երգում, երգում էր ու թափառում: Երբեմն պատահում էր, որ փողոցի տղաները Սողոմոնին նեղացնում էին, բայց նա ուներ ինքնապաշտպանության հիանալի միջոց, նա երգում էր։ Շուտով Սողոմոնի ձայնը գերեց, նվաճեց այդ տղաների սրտերը։ Նրանք այլևս չէին նեղացնում Սողոմոնին: Թափառում էր ու երգում, երգում էր ու թափառում, երեկոյան տուն էր մտնում ու դիմում տատին.

– Մե՛ծ մայր, ինծի չհարցուցի՞ն:

– Բա չհարցուցի՞ն, – պատասխանում էր կատակասեր բարի տատը. (նա գիտեր թոռան սիրած պատասխանը), – փադիշահը քեզ հարցուց, մեծ սուլթանը քեզ հարցուց, Ռուսիո թագավորն ալ քեզ հարցուց։ Իրար ժպտում էին և վայելում աղքատիկ ընթրիքը։ Ծնողների մահից հետո ամենահարազատ, ամենասրտամոտ մարդը Մարիամ տատն էր, որ այնքա՛ն, այնքան բան է տվել փոքրիկ Սողոմոնին… «Հասկացա՞ր, թոռնի՛կս, – սովորեցնում էր Մարիամ տատը, – ուրեմն ես նենե չեմ, մարե եմ, հայերեն ես կլինեմ մարե։ Չմոռանաս, դրսում՝ ուրիշների մոտ, ինձ մարե չասես, չի կարելի։ Մտքիդ մեջ մարե ասա, դրսում՝ նենե»: Հետո ավելացնում էր. «Թոռնի՛կս, հասկացա՞ր, մենք հայ ենք, մարեի լեզվով կլինենք` հայ»։ Էլ ի՞նչ էր թաքուն սովորեցրել տատը… Շատ ու շատ բան` հայ, հայրիկ, հայրենիք, Հայաստան… Բայց նա էլ մահացավ…

Հարցեր և առաջադրանքներ

  1. Ինչպե՞ս էր Սողոմոնը պաշտպանվում, երբ փողոցի տղաները նեղացնում էին նրան։ Նշի՛ր այն հատվածը, որտեղ դա երևում է:
    Երբեմն պատահում էր, որ փողոցի տղաները Սողոմոնին նեղացնում էին, բայց նա ուներ ինքնապաշտպանության հիանալի միջոց, նա երգում էր։ Շուտով Սողոմոնի ձայնը գերեց, նվաճեց այդ տղաների սրտերը։
  2. Տեքստում ընդգծի՛ր այն հատվածը, որտեղ նկարագրված է, թե ինչպես էր Սողոմոնի երգն օգնում նրան շփվել ուրիշների հետ։
    Շուտով Սողոմոնի ձայնը գերեց, նվաճեց այդ տղաների սրտերը։ Նրանք այլևս չէին նեղացնում Սողոմոնին:
  3. Ինչո՞ւ է կարևոր, որ Սողոմոնը սովորում էր հայրենի լեզուն և արժեքները փոքր հասակից։
    Քանի որ,նա հայրենիքից հեռու էր ապրում և պետք էր,որ չմոռանար իր մայրենի լեզուն
  4. Երեք նախադասությամբ նկարագրի՛ր Մարիամ տատի դերը Սողոմոնի կյանքում և նրա սովորեցրած կարևորագույն դասերը։

Սողոմոնը որբ էր, և նրան մեծացնում էր Մարիամ տատը։Նա հայրենասեր,բարի, սրտամոտ մարդ էր փոքրիկ Սողոմոնի համար։

Դեպի Ծաղկեվանք

Ծաղկեվանքը գտնվում է Արա լեռան ստորոտում։Ծաղկեվանքում եղել է ճակատամարտ:Ծաղկեվանքում ապրում են աղքատ մարդիկ:Դեպի Ծաղկեվանք ճանապարհն շատ երկար էր ու բարդ, բայց ես այն հաղթահարեցի։ Արայի լեռը, պարկած մարդու է նման ,ըստ լեգենդի դա Արա թագավորն է:

ԱՄԵՆԻՑ ԼԱՎ ՏՈՒՆԸ

Հովհաննես Թումանյան

Էնտեղ, ուր հովը խաղում է ազատ
Ու ջուրն աղմըկում, անվերջ փըրփըրում,
Էնտեղ իր բարի, իր սիրող մոր հետ
Մի շատ անհանգիստ տղա էր ապրում,
Մի գորշ խըրճիթում,
              Մի հին խըրճիթում,
              Գետի եզերքին,
              Ծառերի տակին։

Մի օր էլ եկավ անհանգիստ տըղան,
Կանգնեց իր բարի, իր սիրող մոր դեմ.
«Մայրիկ, էստեղից պետք է հեռանամ.
Միակ ձանձրալի տեղը, որ գիտեմ,
Էս գորշ խըրճիթն է,
Էս հին խըրճիթն է,
Գետի եզերքին,
Ծառերի տակին։

Թո՛ղ գընամ շըրջեմ աշխարհից աշխարհ,
Ճամփորդեմ լավ-լավ տըներ տեսնելու,
Ամենից լավը ընտրեմ մեզ համար,
Գամ քեզ էլ առնեմ ու փախչենք հեռու
              Էս գորշ խըրճիթից,
              Էս հին խըրճիթից,
              Գետի եզերքին,
              Ծառերի տակին»։

Ու գնաց, երկար թափառեց տըղան,
Մեծ ու հոյակապ շատ տըներ տեսավ,
Բայց միշտ, ամեն տեղ պակաս Էր մի բան…
Ու հառաչելով ետ վերադարձավ
              Էն գորշ խըրճիթը,
Էն հին խըրճիթը,
              Գետի եզերքին,
              Ծառերի տակին։

«Գըտա՞ր, զավա՛կըս», հարցըրեց մայրը,
Ուրախ, նայելով իր տըղի վըրա։
«Ման եկա, մայրի՛կ, աշխարհից աշխարհ,
Ամենից սիրուն, լավ տունը, որ կա,
              Էս գորշ խըրճիթն է,
              Էս հին խըրճիթն Է,
              Գետի եզերքին,
Ծառերի տակին»։

Հարցեր և առաջադրանքներ

1. Դո՛ւրս գրիր անծանոթ բառերը և էլեկտրոնային բառարանի օգնությամբ բացատրի՛ր:

գորշ- մռայլ, խղճուկ

հոյակապ- շքեղ,ընտիր

հառաչել- խոր հոգոց հանել

2. Բնութագրի՛ր բանաստեղծության տղային, մորը:

Տղան անհանգիստ էր, քաջ էր և հետաքրքրասեր

Մայրը բարի էր, հոգատար և սիրող

3. Ի՞նչ երազանք ուներ տղան:

Տղան երազում էր գտնել աշխարի ամենաշքեղ տունը ,որպեսզի իր մայրիկի հետ գնա այնտեղ ապրի։

4. Նկարագրի՛ր տղայի խրճիթը:

Տղայի խրճիթը գորշ էր, հին էր, բայց իր համար ամենից լավն էր ։

Թռչունի մտածմունքը

Հովհաննես Թումանյան  Ես ապրում էի մի փոքրիկ տան մեջ
Առատ ու անփույթ,
Աշխարհքն ինձ համար կլոր էր անվերջ,
Կեղևը` կապույտ։

Նրանից հետո աչքս բաց արի
Մի փոքրիկ բնում,
Տեսա՝ աշխարհքը հարդից է շինած,
Ու մայրս է շինում։

Մի օր էլ, բնից գլուխս հանած,
Նայում եմ դես-դեն,
Տեսնեմ՝ աշխարհքը տերևից շինած,
Մեր բունը վրեն։

Հիմի թռչում եմ հեռո՜ւ, շատ հեռո՜ւ,
Ամեն տեղ գընում,
Բայց թե աշխարհքը ինչի՞ց է շինած,
Էլ չեմ հասկանում։

Իմ ընտանիքը

Իմ ընտանիքը բաղկացած է վեց հոգուց՝ հայրս,մայրս, փոքր եղբայրս,տատիկներս և ես։ Ընտանիքում ամենամեծը ՝ Անուշ տատիկն է, իսկ ամենափոքրը՝ Ռաֆայելն է։

Հայրիկս,մայրիկս գնում են աշխատանքի,եղբայրս՝ նախակրթարան, ես՝ դպրոց։

Մենք սիրում ենք միասին ժամանակ անցկացնել։ Ամռանը տատիկներիս հետ գնում եմ գյուղ։Այնտեղ ժամանակը շատ լավ է անցնում։

Ես շատ եմ սիրում իմ ընտանիքը։